De avonturen die ik meemaak op het perron of in de trein, zijn niets in vergelijking met wat m'n neef Arnout allemaal al gedaan heeft: die reist op een avontuurlijke manier, gaat overal ter wereld klimmen, doet (winter)trekkings enz.
Arnout Pieters bushcraft
En op 1 juli start hij z'n eigen zaak op.
Via cursussen en workshops deelt hij zijn opgedane kennis en ervaring over bushcraft. Wat dit is? Kort gezegd: de kunst om te overleven in de natuur. Via praktische oefeningen leert Arnout je hoe je o.a. vuur kan maken, water kan vinden en hoe je voedsel uit de natuur kan halen. Z'n cursussen zijn zowel geschikt voor de avontuurlijke reiziger als voor de natuurliefhebber die wat meer kennis wil opdoen over fauna en flora, ecologie, observatie van dieren enz.
Geïnteresseerd? Neem dan zeker een kijkje op z'n gloednieuwe website. Je vindt er info over de verschillende mogelijke cursussen en survivalworkshops voor kinderen en volwassenen.
Volg een cursus en ontdek de Robinson in jezelf!
dinsdag 28 juni 2011
vrijdag 3 december 2010
Iedere dag een nieuw avontuur
Het is altijd spannend wat er op de trein zal gebeuren. Gisteren zat (of liever: stond) ik opeengepakt als veevoer in de trein. En vandaag had de trein een andere verrassing voor mij in petto.
Etappe 1
Omdat ik gisteren merkte dat mijn laarzen niet meteen het juiste schoeisel zijn om in de sneeuw te ploeteren, heb ik me vandaag stapschoenen aangedaan. Handig en lekker warm. Stappen gaat goed, en het lijkt alsof deze dag helemaal goed zal verlopen. Tot ik in het station aankwam ...
Etappe 2
Eerst was trein nummer 1 afgeschaft. Ik zag de winterbui niet hangen en nam dus maar een andere trein richting Brussel. Oké, goed op tijd voor trein nummer 2.
Etappe 3
Trein nummer 2 is op tijd! Hoera. We stappen op en zetten ons goedgezind neer op de trein. Trein nummer 2 blijft staan. Trein nummer 2 blijft nog langer staan. De deuren zijn op slot en hij blijft staan. Zoals steeds krijgen we geen uitleg. Dat hoort niet in de trein, uitleg geven. Twintig minuten blijven we daar zo staan. En dan het verlossende woordje van de conducteur: "Deze trein is afgeschaft".
Etappe 4
Goed, op zoek naar een nieuwe trein dan.
Maar wat lezen we op het aankondigingsbord? Er rijden in totaal nog zo'n 4 treinen doorheen Brussel-Zuid. Alle andere zijn afgeschaft (verdwenen).
Op zoek naar een lijnbus dan maar. Dat lijkt de enige manier om vandaag nog op het werk te geraken. M'n collega's en ik hebben geluk. Een bus komt net op hetzelfde moment als wij toe aan de bushalte. En hij gaat dan nog in de juiste richting. Driewerf hoera!
Etappe 5
We stappen af en stappen nog 10 minuutjes door de sneeuw. Zo'n dik uur later dan eigenlijk gepland. De tocht eindigt op dezelfde manier als hij begon. In de sneeuw.
Ook andere blogs van treinpendelaars lezen?
Veerle beleeft ook elke dag een treinavontuur.
Etappe 1
Omdat ik gisteren merkte dat mijn laarzen niet meteen het juiste schoeisel zijn om in de sneeuw te ploeteren, heb ik me vandaag stapschoenen aangedaan. Handig en lekker warm. Stappen gaat goed, en het lijkt alsof deze dag helemaal goed zal verlopen. Tot ik in het station aankwam ...
Etappe 2
Eerst was trein nummer 1 afgeschaft. Ik zag de winterbui niet hangen en nam dus maar een andere trein richting Brussel. Oké, goed op tijd voor trein nummer 2.
Etappe 3
Trein nummer 2 is op tijd! Hoera. We stappen op en zetten ons goedgezind neer op de trein. Trein nummer 2 blijft staan. Trein nummer 2 blijft nog langer staan. De deuren zijn op slot en hij blijft staan. Zoals steeds krijgen we geen uitleg. Dat hoort niet in de trein, uitleg geven. Twintig minuten blijven we daar zo staan. En dan het verlossende woordje van de conducteur: "Deze trein is afgeschaft".
Etappe 4
Goed, op zoek naar een nieuwe trein dan.
Maar wat lezen we op het aankondigingsbord? Er rijden in totaal nog zo'n 4 treinen doorheen Brussel-Zuid. Alle andere zijn afgeschaft (verdwenen).
Op zoek naar een lijnbus dan maar. Dat lijkt de enige manier om vandaag nog op het werk te geraken. M'n collega's en ik hebben geluk. Een bus komt net op hetzelfde moment als wij toe aan de bushalte. En hij gaat dan nog in de juiste richting. Driewerf hoera!
Etappe 5
We stappen af en stappen nog 10 minuutjes door de sneeuw. Zo'n dik uur later dan eigenlijk gepland. De tocht eindigt op dezelfde manier als hij begon. In de sneeuw.
Ook andere blogs van treinpendelaars lezen?
Veerle beleeft ook elke dag een treinavontuur.
donderdag 2 december 2010
Een beetje vertraging. Hiervoor onze verontschuldigingen.
Het is alweer een tijdje geleden dat ik hier wat geschreven heb. Hiervoor mijn verontschuldigingen. Dat komt ervan als je vaak met de trein reist. Het is uiterst besmettelijk.
Op den duur schrik je er zelfs van als de trein eens op tijd is. Waw, op tijd op het werk, wie had dat ooit nog durven te denken?
Maar we gaan niet klagen. De NMBS zorgt voor zijn reizigers. Sinds een tijdje vertellen ze ook waarom er vertraging is. Communicatief, en met gevoel voor humor. Wat anders te denken van deze mededeling, enkele weken geleden op een bord in Brussel-Zuid?
Vertraging wegens een gebrek aan adhesie door tractie
Ja, dat zegt toch wel wat er scheelt, nee?
Lees ook: Week van de vreemde aankondigingen
Op den duur schrik je er zelfs van als de trein eens op tijd is. Waw, op tijd op het werk, wie had dat ooit nog durven te denken?
Maar we gaan niet klagen. De NMBS zorgt voor zijn reizigers. Sinds een tijdje vertellen ze ook waarom er vertraging is. Communicatief, en met gevoel voor humor. Wat anders te denken van deze mededeling, enkele weken geleden op een bord in Brussel-Zuid?
Vertraging wegens een gebrek aan adhesie door tractie
Ja, dat zegt toch wel wat er scheelt, nee?
Lees ook: Week van de vreemde aankondigingen
zaterdag 16 oktober 2010
In vervoering
Het is weer tijd voor het Filmfestival van Gent. En de NMBS doet mee, onder het mom en de flauwe woordspeling van 'Het filmfestival en de NMBS brengen je in vervoering'.
In het station van Gent-sint-Pieters speelde men filmmuziek op de perrons en in de gangen en op 14 oktober kon je er een selectie van kortfilms zien. Het zal ongetwijfeld de moeite geweest zijn, maar zelf ben ik niet geweest.
In de plaats bezocht ik het alternatievere Almost Cinema, het aangrenzende podiumprogramma van het Filmfestival in Vooruit. En daar zag ik de voorstelling C.O. Journeys door Christoph Ragg en Joanna Bailie.
In die performance word je opgesloten in een grote box, een grote camera obscura. Wat je daar beleeft, is zeer indrukwekkend. Het licht gaat uit, langzaam zie je iets op de voorste wand verschijnen: het bekende portret van Giovanni Arnolfini en zijn vrouw, van de hand van Van Eyck, maar het beeld staat op z'n kop. Zo gaat dat, in een camera obscura.
Wat blijkt, het schilderij is helemaal geen schilderij. Eerst valt de luchter op. Die is zo echt en zo gedetailleerd. Het lijkt 3D, maar zelfs de huidige 3D-tekeningen verbleken bij deze projectie. Daarna verschijnen verschillende leuke beelden voorbij. Je zit in een cocon waarin alles lijkt te kunnen gebeuren. Alles gebeurt in de box, maar het geluid van stappen en bewegende panelen doet vermoeden dat de échte actie zich achter ons, buiten de box afspeelt. Straf!
Het tempo van de voorstelling lag niet altijd even strak en af en toe verloor ik mijn aandacht. Maar daartegenover stonden dan weer momenten waarop ik echt helemaal méé was in de performance. Een sterk concept, mij kregen ze toch heel erg 'in vervoering'.
(wat overigens niet gezegd kan worden van de NMBS, de komende 2 dagen ... )
In het station van Gent-sint-Pieters speelde men filmmuziek op de perrons en in de gangen en op 14 oktober kon je er een selectie van kortfilms zien. Het zal ongetwijfeld de moeite geweest zijn, maar zelf ben ik niet geweest.
In de plaats bezocht ik het alternatievere Almost Cinema, het aangrenzende podiumprogramma van het Filmfestival in Vooruit. En daar zag ik de voorstelling C.O. Journeys door Christoph Ragg en Joanna Bailie.
In die performance word je opgesloten in een grote box, een grote camera obscura. Wat je daar beleeft, is zeer indrukwekkend. Het licht gaat uit, langzaam zie je iets op de voorste wand verschijnen: het bekende portret van Giovanni Arnolfini en zijn vrouw, van de hand van Van Eyck, maar het beeld staat op z'n kop. Zo gaat dat, in een camera obscura.
Wat blijkt, het schilderij is helemaal geen schilderij. Eerst valt de luchter op. Die is zo echt en zo gedetailleerd. Het lijkt 3D, maar zelfs de huidige 3D-tekeningen verbleken bij deze projectie. Daarna verschijnen verschillende leuke beelden voorbij. Je zit in een cocon waarin alles lijkt te kunnen gebeuren. Alles gebeurt in de box, maar het geluid van stappen en bewegende panelen doet vermoeden dat de échte actie zich achter ons, buiten de box afspeelt. Straf!
Het tempo van de voorstelling lag niet altijd even strak en af en toe verloor ik mijn aandacht. Maar daartegenover stonden dan weer momenten waarop ik echt helemaal méé was in de performance. Een sterk concept, mij kregen ze toch heel erg 'in vervoering'.
(wat overigens niet gezegd kan worden van de NMBS, de komende 2 dagen ... )
woensdag 1 september 2010
Writer's block
Vreemd. Soms kun je echt enorm veel zin hebben om ergens aan te beginnen schrijven. Je weet ongeveer wat, waarom, je voelt de innerlijke noodzaak, je moet dat ei kwijt. En toch lukt het niet. Je blijft voor een leeg blad zitten, staart door het venster van de trein en je kijkt terug naar het witte blad.
Aan een kant ben je ook bang om je gedachten op papier te zetten. Dan wordt het iets definitiefs, iets echts, buiten de veilige haven van je gedachten.
En ja, alles wat je opschrijft kan tegen je gebruikt worden. Het ergste is wanneer je niet weet of dat ook zal gebeuren. Dat de kans gewoon bestaat.
Vorige week bedacht iemand dat het wel tof zou zijn om een agenda van iemand zomaar weg te geven aan een onbekende. Zomaar. Een agenda vol waardevolle data en herinneringen, met adressen en telefoonnummers waar niemand anders zaken mee heeft dan de persoon van wie de agenda is.
Het gevolg? Wellicht liggen die herinneringen nu ergens vertrapt, vermorzeld, in een of andere wei of vuilnisbak.
Nee, dan is het beter gewoon je gedachten voor jou te houden, op de plaats waar ze het veiligst zijn: mijn hoofd.
En aan T.: djoef op ou muille en een sjot in ou radijzen!
Aan een kant ben je ook bang om je gedachten op papier te zetten. Dan wordt het iets definitiefs, iets echts, buiten de veilige haven van je gedachten.
En ja, alles wat je opschrijft kan tegen je gebruikt worden. Het ergste is wanneer je niet weet of dat ook zal gebeuren. Dat de kans gewoon bestaat.
Vorige week bedacht iemand dat het wel tof zou zijn om een agenda van iemand zomaar weg te geven aan een onbekende. Zomaar. Een agenda vol waardevolle data en herinneringen, met adressen en telefoonnummers waar niemand anders zaken mee heeft dan de persoon van wie de agenda is.
Het gevolg? Wellicht liggen die herinneringen nu ergens vertrapt, vermorzeld, in een of andere wei of vuilnisbak.
Nee, dan is het beter gewoon je gedachten voor jou te houden, op de plaats waar ze het veiligst zijn: mijn hoofd.
En aan T.: djoef op ou muille en een sjot in ou radijzen!
dinsdag 31 augustus 2010
Portrait of a train as a young elephant
Ik dacht vandaag dat ik in de zoo stond. Maar nee, het was gewoon het station.
In volle vaart kwam een druk toeterende trein het station voorbijgestormd, recht de tunnel in. Ik dacht dat het een olifant was, afgaand op het geluid. My mistake.
Maar toen begon ik te denken. Er zijn eigenlijk wel meer dingen die een olifant en een trein gemeen hebben. De trein toetert net als een olifant van ver om andere olifanten en toevallige passanten te waarschuwen voor zijn komst.
In zijn toeterende slurf vervoert de olifant dan kleine muizen, die naar hun werk moeten. Olifanten bang van muizen? Dat dacht je maar. Alleen maar schijn. Sommige, sterke, olifanten vervoeren geen muizen of mensen, maar houten stammen. Ze kunnen ook ijzeren balken dragen.
De olifant baant zijn eigen weg, net als een trein zijn eigen sporen nalaat in de omgeving. En de trein heeft ook een ontzettend goed geheugen. Als iemand hem ooit kwaad heeft berokkend, dan zal hij dat laten merken. Door een staking bijvoorbeeld.
En inderdaad, er zijn wel wat mensen die de trein kwaad berokkenen. Terwijl vandalen met een mes tekeer gaan om slagtanden van olifanten te veroveren en eventueel later te versieren, versiert men - bij gebrek aan slagtanden? - bij de treinen meteen de 'slurf', de wagons zelf.
In volle vaart kwam een druk toeterende trein het station voorbijgestormd, recht de tunnel in. Ik dacht dat het een olifant was, afgaand op het geluid. My mistake.
Maar toen begon ik te denken. Er zijn eigenlijk wel meer dingen die een olifant en een trein gemeen hebben. De trein toetert net als een olifant van ver om andere olifanten en toevallige passanten te waarschuwen voor zijn komst.
In zijn toeterende slurf vervoert de olifant dan kleine muizen, die naar hun werk moeten. Olifanten bang van muizen? Dat dacht je maar. Alleen maar schijn. Sommige, sterke, olifanten vervoeren geen muizen of mensen, maar houten stammen. Ze kunnen ook ijzeren balken dragen.
De olifant baant zijn eigen weg, net als een trein zijn eigen sporen nalaat in de omgeving. En de trein heeft ook een ontzettend goed geheugen. Als iemand hem ooit kwaad heeft berokkend, dan zal hij dat laten merken. Door een staking bijvoorbeeld.
En inderdaad, er zijn wel wat mensen die de trein kwaad berokkenen. Terwijl vandalen met een mes tekeer gaan om slagtanden van olifanten te veroveren en eventueel later te versieren, versiert men - bij gebrek aan slagtanden? - bij de treinen meteen de 'slurf', de wagons zelf.
vrijdag 20 augustus 2010
Treintraining: mensen vermijden (2)
Wanneer je elke dag op hetzelfde uur de trein neemt, kan het wel eens zijn dat je telkens dezelfde mensen ziet. Dat kan leuk zijn, bijvoorbeeld als het om de plaatselijke Johnny Depp gaat, maar dat kan ook ferm tegenvallen.
Hoe zorg je ervoor dat je niet bij die mensen terecht komt?
Tip 1: stap op een ander deel van het perron op.
Tip 2: Vermom je, met sjaal, kap, muts, ... (En verwissel af en toe van vermomming, want dat wordt gauw weer herkenbaar)
Tip 3: doe alsof je de persoon niet gezien hebt.
Tip 4: stap je toch samen op, kies dan voor 2 aparte plaatsen waar nog veel andere mensen zitten. Zo vermijd je tot op zekere hoogte een gesprek.
Tip 5: zeker nooit vergeten: je boek. Een onmisbaar item in je treinrugzak.
Tip 6: doe alsof je slaapt. Al bestaat dan natuurlijk het gevaar dat je echt in slaap valt en je jouw halte mist. Maar ... bekijk het dan van de positieve kant. Je hebt dan toch nog altijd je vriendelijke medepassagier die je op tijd zal waarschuwen!
Hoe zorg je ervoor dat je niet bij die mensen terecht komt?
Tip 1: stap op een ander deel van het perron op.
Tip 2: Vermom je, met sjaal, kap, muts, ... (En verwissel af en toe van vermomming, want dat wordt gauw weer herkenbaar)
Tip 3: doe alsof je de persoon niet gezien hebt.
Tip 4: stap je toch samen op, kies dan voor 2 aparte plaatsen waar nog veel andere mensen zitten. Zo vermijd je tot op zekere hoogte een gesprek.
Tip 5: zeker nooit vergeten: je boek. Een onmisbaar item in je treinrugzak.
Tip 6: doe alsof je slaapt. Al bestaat dan natuurlijk het gevaar dat je echt in slaap valt en je jouw halte mist. Maar ... bekijk het dan van de positieve kant. Je hebt dan toch nog altijd je vriendelijke medepassagier die je op tijd zal waarschuwen!
dinsdag 17 augustus 2010
Treintraining: mensen vermijden (1)
Soms kun je al op voorhand weten wie er naast je zal komen te zitten op de trein. Je merkt het aan de manier waarop hij of zij (meestal een hij, ietwat sjofel) je al net iets te nadrukkelijk aankijkt op het perron. En dán moet je proberen om niet in de val te trappen. Want ze zijn sluw, die vossen. Gelukkig bestaan er enkele handige trucjes voor:
1) laat de persoon in kwestie vóór jou opstappen, zodat jij gewoon verder kunt gaan wanneer die neer zit. Wees echter niet te vriendelijk als je hem voor laat, of hij begint z'n hele levensverhaal tegen jou te doen. Vaak is het ook nog eens dat type. En eens ze je vast hebben, laten ze je niet meer los. Beter vermijden dus.
2) kies een plaats uit waar nog net één plaats - voor jou - vrij is.
Lukt dat ook niet, en komt hij tóch naast of recht tegenover jou zitten, zorg er dan voor dat je een boek mee hebt. Wanneer je dat bovenhaalt, laat iedereen je met rust (een enkeling niet nagelaten). Begin vooral niet rond te kijken, want dan heb je meer kans op oogcontact. En dat is het begin van alle ellende op de trein ... Tenzij je graag aangesproken wordt, natuurlijk.
1) laat de persoon in kwestie vóór jou opstappen, zodat jij gewoon verder kunt gaan wanneer die neer zit. Wees echter niet te vriendelijk als je hem voor laat, of hij begint z'n hele levensverhaal tegen jou te doen. Vaak is het ook nog eens dat type. En eens ze je vast hebben, laten ze je niet meer los. Beter vermijden dus.
2) kies een plaats uit waar nog net één plaats - voor jou - vrij is.
Lukt dat ook niet, en komt hij tóch naast of recht tegenover jou zitten, zorg er dan voor dat je een boek mee hebt. Wanneer je dat bovenhaalt, laat iedereen je met rust (een enkeling niet nagelaten). Begin vooral niet rond te kijken, want dan heb je meer kans op oogcontact. En dat is het begin van alle ellende op de trein ... Tenzij je graag aangesproken wordt, natuurlijk.
vrijdag 13 augustus 2010
Week van de vreemde aankondigingen
De conducteurs konden er deze week wat van. De ene vreemde aankondiging na de andere. De eerste deze week was de volgende:
"Geachte reizigers. Onze trein heeft vertraging wegens het spitsuur. Hiervoor onze verontschuldigingen."
Het kan aan mij liggen, maar ikzelf neem de trein om net niet in de file te moeten staan. Goed. Oké, dat kon nog wel.
Maar vandaag hoorde ik nog een andere rare aankondiging:
"De twee laatste wagons van de trein zijn verboden voor reizigers met bestemming Brussel-Congres."
Verboden? Wat gebeurt er dan wel in die wagons? En zijn de reizigers die naar Brussel-Congres gaan zo gevaarlijk dat ze niet mogen weten wat er zich in die wagons afspeelt? Is er misschien een geheime meeting over Brussel-Congres?
Soit. Ik was dit nog maar net aan het opschrijven in mijn schriftje, of de meest vreemde aankondiging van de week kwam eraan.
En dan, op dat moment, zegt de conductrice:
"Wij zijn in het station van Denderleeuw. Dit is geen afstaphalte."
Iedereen schiet in de lach, want we hadden dat ook niet verwacht. De trein die ik nam, stopt daar namelijk nooit. Wél wilden we graag uitleg over waarom we een andere route dan normaal genomen hadden en waarom we trager reden.
Een beetje later horen we de conductrice opnieuw door de intercom:
"Wij zijn in het station van Denderleeuw. Blijf rustig op uw plaats zitten. Dit is geen afstaphalte."
Vreemd. Dat is het minste dat je ervan kunt zeggen. En waarom we daar ineens gestopt zijn? Daar heb ik nog altijd het raden naar ...
"Geachte reizigers. Onze trein heeft vertraging wegens het spitsuur. Hiervoor onze verontschuldigingen."
Het kan aan mij liggen, maar ikzelf neem de trein om net niet in de file te moeten staan. Goed. Oké, dat kon nog wel.
Maar vandaag hoorde ik nog een andere rare aankondiging:
"De twee laatste wagons van de trein zijn verboden voor reizigers met bestemming Brussel-Congres."
Verboden? Wat gebeurt er dan wel in die wagons? En zijn de reizigers die naar Brussel-Congres gaan zo gevaarlijk dat ze niet mogen weten wat er zich in die wagons afspeelt? Is er misschien een geheime meeting over Brussel-Congres?
Soit. Ik was dit nog maar net aan het opschrijven in mijn schriftje, of de meest vreemde aankondiging van de week kwam eraan.
En dan, op dat moment, zegt de conductrice:
"Wij zijn in het station van Denderleeuw. Dit is geen afstaphalte."
Iedereen schiet in de lach, want we hadden dat ook niet verwacht. De trein die ik nam, stopt daar namelijk nooit. Wél wilden we graag uitleg over waarom we een andere route dan normaal genomen hadden en waarom we trager reden.
Een beetje later horen we de conductrice opnieuw door de intercom:
"Wij zijn in het station van Denderleeuw. Blijf rustig op uw plaats zitten. Dit is geen afstaphalte."
Vreemd. Dat is het minste dat je ervan kunt zeggen. En waarom we daar ineens gestopt zijn? Daar heb ik nog altijd het raden naar ...
dinsdag 10 augustus 2010
Verhalen vanop de trein: nieuw!
Ik ben een pendelaar. Niet zo eentje die met touw en bol weet te vertellen wat de doden zeggen, maar zo eentje die elke dag heen en weer rijdt naar het werk. Met de trein.
En op de trein, daar krijg ik inspiratie. Door de verhalen op het perron, in de wagon, naast, voor of achter mij. En daar maak ik in mijn hoofd dan weer andere verhalen van. Kleine verhalen, grote verhalen, soms een enkele zin. De trein is ideaal voor dromers als ik.
En die verhalen wil ik vanaf nu graag met jullie delen. Daarom: tijd voor iets nieuws. De titel van deze blog verandert en binnenkort komt er ook een nieuwe foto. Zo kunnen we weer verder. Met de trein bijvoorbeeld.
Vroegere treinberichten lezen?
Zelf meegemaakt op de trein:een oud Franstalig koppel met hun hondje Gizmo
Zelf meegemaakt aan het station: een vreemde vogel
De krant Metro kent duidelijk zijn doelgroep
Filosofische overpeinzingen op het perron: bestaan we wel?
Waarom het openbaar vervoer sociaal kan zijn op Valentijn
Een gedicht op weg naar huis
En op de trein, daar krijg ik inspiratie. Door de verhalen op het perron, in de wagon, naast, voor of achter mij. En daar maak ik in mijn hoofd dan weer andere verhalen van. Kleine verhalen, grote verhalen, soms een enkele zin. De trein is ideaal voor dromers als ik.
En die verhalen wil ik vanaf nu graag met jullie delen. Daarom: tijd voor iets nieuws. De titel van deze blog verandert en binnenkort komt er ook een nieuwe foto. Zo kunnen we weer verder. Met de trein bijvoorbeeld.
Vroegere treinberichten lezen?
Zelf meegemaakt op de trein:een oud Franstalig koppel met hun hondje Gizmo
Zelf meegemaakt aan het station: een vreemde vogel
De krant Metro kent duidelijk zijn doelgroep
Filosofische overpeinzingen op het perron: bestaan we wel?
Waarom het openbaar vervoer sociaal kan zijn op Valentijn
Een gedicht op weg naar huis
vrijdag 21 mei 2010
theater top 10 seizoen '09-'10
Het theaterseizoen is weer zo goed als afgelopen. Redelijk wat gezien, soms héél goed, soms wat minder, vaak ook al vergeten.
Tijd voor een terugblik: mijn persoonlijke top 10 van dit theaterseizoen.
1. DegrotemonD (SkaGeN)
2. Out of Context (Les Ballets C de La B)
3. NieuwZwart (Ultima Vez)
4. Rambo Solo (Nature Theater of Oklahoma)
5. Titus Andronicus (Olympique Dramatique / KVS)
6. Altijd Prijs (Compagnie Cecilia)
7. Rail Gourmet (Wunderbaum)
8. H3 (Bruno Beltrao)
9. They Eat People (Union Suspecte / KVS)
10. Venlo (Wunderbaum)
En nu ... uitkijken naar de seizoensbrochures voor volgend jaar!
Tijd voor een terugblik: mijn persoonlijke top 10 van dit theaterseizoen.
1. DegrotemonD (SkaGeN)
2. Out of Context (Les Ballets C de La B)
3. NieuwZwart (Ultima Vez)
4. Rambo Solo (Nature Theater of Oklahoma)
5. Titus Andronicus (Olympique Dramatique / KVS)
6. Altijd Prijs (Compagnie Cecilia)
7. Rail Gourmet (Wunderbaum)
8. H3 (Bruno Beltrao)
9. They Eat People (Union Suspecte / KVS)
10. Venlo (Wunderbaum)
En nu ... uitkijken naar de seizoensbrochures voor volgend jaar!
woensdag 19 mei 2010
Verstilling
Het is paradoxaal. Soms heb ik er helemaal genoeg van, van dat flitsende internet, de informatie die me van alle kanten toegereikt wordt, de beeldenstroom die elke dag m'n ogen vermoeit.
Maar tegelijk wil ik via datzelfde medium net dat schrijven, wereldkundig maken.
Stop!
Ik heb een beetje nood aan verstilling. Ik wou dat m'n hersenen even STOP konden zeggen. En hé, dat gaat! Dan trek ik de stekker van de pc uit. Even rust. Even weer écht leven. Zonder elk detail vast te moeten leggen op internet.
Maar wie niet op internet bestaat, bestaat niet.
Missen is onmogelijk geworden
Is dat trouwens zo? Is het internet de enige echte wereld geworden? Soms lijkt het wel zo. Vrienden zitten in Estland of Amerika en ik kan ze op elk moment volgen. Niemand is ooit nog een keertje écht weg. Missen is onmogelijk geworden.
Iedereen wil alles nu, onmiddellijk weten. Zien. Hebben. Niemand wil ooit nog wachten, geduld hebben, missen.
Dom?
Volgens onderzoek maakt het internet ons dommer. We krijgen een hoop trivia voorgeschoteld, maar inzicht brengt het ons niet echt. Hapklaar, dat moet het zijn. Nu. Onmiddellijk. Zonder pardon.
Off with their plug!
Ik pleit niet voor een wereld zonder internet. Absoluut niet. Elk medium is een manier om met mensen te communiceren.
Maar voor mij is het af en toe genoeg. Ik mis het echte leven. Ik ga naar buiten. Mensen ontmoeten.
dinsdag 11 mei 2010
Logoblunders (1)
Een nieuwe reeks op deze blog.
Naar aanleiding van één logo eigenlijk, dat ik telkens weer verkeerd lees. Ik kan er niets aan doen. Elke keer wanneer ik het zie, lees ik het verkeerd.
Het gaat om Just Eat, een fastfood-restaurant.
En wat lees ik elke keer weer opnieuw? Juist ja ... Just Fat... En aangezien het om een fastfood-restaurant gaat, zou dat ook wel kunnen kloppen. Maar echt goeie reclame kun je dat dan toch niet noemen.
Ik geef de schuld aan het lettertype dat ze gekozen hebben. De 'E' lijkt net iets te veel op een 'F'. Of is het de naam zelf die beter kan? Evengoed kan het aan mijn verbeelding liggen.
Op basis van het logo zou ik er echter niet meteen binnenstappen. En dat is niet meteen een goeie basis voor een logo. Een goed logo moet mensen toch aantrekken, verleiden, binnenlokken?
Tenzij iemand nu komt met een gedegen reden waarom dit logo wél perfect is? Of waarom ik Just Eat toch een kans zou moeten geven?
Naar aanleiding van één logo eigenlijk, dat ik telkens weer verkeerd lees. Ik kan er niets aan doen. Elke keer wanneer ik het zie, lees ik het verkeerd.
Het gaat om Just Eat, een fastfood-restaurant.
En wat lees ik elke keer weer opnieuw? Juist ja ... Just Fat... En aangezien het om een fastfood-restaurant gaat, zou dat ook wel kunnen kloppen. Maar echt goeie reclame kun je dat dan toch niet noemen.
Ik geef de schuld aan het lettertype dat ze gekozen hebben. De 'E' lijkt net iets te veel op een 'F'. Of is het de naam zelf die beter kan? Evengoed kan het aan mijn verbeelding liggen.
Op basis van het logo zou ik er echter niet meteen binnenstappen. En dat is niet meteen een goeie basis voor een logo. Een goed logo moet mensen toch aantrekken, verleiden, binnenlokken?
Tenzij iemand nu komt met een gedegen reden waarom dit logo wél perfect is? Of waarom ik Just Eat toch een kans zou moeten geven?
woensdag 5 mei 2010
Don't loose your mind!
Deze week ging ik naar toneel kijken: Romeo & Julia door toneelgroep Vrank & Vrij uit Wetteren. Mooi, dat zeker, maar er is één ding dat mij - als germanist - ongelooflijk gestoord heeft.
Op een bepaald moment verschijnt er tekst op een scherm. De tekst van een liedje. En dan gebeurt het. Er staat 'I loose my mind'. Een spelfout die meer dan eens gemaakt wordt. En omdat ik mezelf tot doel gesteld heb om spelfouten de wereld uit te helpen, al is het maar voor een klein aantal mensen, vind je hier het verschil tussen het werkwoord 'to lose' en het bijvoeglijk naamwoord 'loose'.
to lose
Betekenis: verliezen
Woordsoort: werkwoord
Uitspraak: de 's' spreek je uit als /z/
Voorbeeld: I'm losing my mind
He always loses his keys
loose
Betekenis: los, niet gebonden
Woordsoort: bijvoeglijk naamwoord
Uitspraak: de 's' spreek je uit als /s/
Voorbeeld: Your shirt is hanging loose.
She's got a loose tooth. She will lose it soon.
Meer weten?
Ik ben heus niet de enige die me ergert aan zulke spelfouten. Er bestaan zelfs volledige websites die over die 'losers' schrijven. De beste quote?
"Losers spell it looser"
De tekening hierboven komt uit The Oatmeal. Daar hebben ze nog wel meer leuke cartoons en posters over taalfouten. Ideaal voor leerkrachten en iedereen die houdt van taal met een flinke dosis fun!
Verwante artikelen:
DroomWoord
kopie vs. kopij
Op een bepaald moment verschijnt er tekst op een scherm. De tekst van een liedje. En dan gebeurt het. Er staat 'I loose my mind'. Een spelfout die meer dan eens gemaakt wordt. En omdat ik mezelf tot doel gesteld heb om spelfouten de wereld uit te helpen, al is het maar voor een klein aantal mensen, vind je hier het verschil tussen het werkwoord 'to lose' en het bijvoeglijk naamwoord 'loose'.
to lose
Betekenis: verliezen
Woordsoort: werkwoord
Uitspraak: de 's' spreek je uit als /z/
Voorbeeld: I'm losing my mind
He always loses his keys
loose
Betekenis: los, niet gebonden
Woordsoort: bijvoeglijk naamwoord
Uitspraak: de 's' spreek je uit als /s/
Voorbeeld: Your shirt is hanging loose.
She's got a loose tooth. She will lose it soon.
Meer weten?
Ik ben heus niet de enige die me ergert aan zulke spelfouten. Er bestaan zelfs volledige websites die over die 'losers' schrijven. De beste quote?
"Losers spell it looser"
De tekening hierboven komt uit The Oatmeal. Daar hebben ze nog wel meer leuke cartoons en posters over taalfouten. Ideaal voor leerkrachten en iedereen die houdt van taal met een flinke dosis fun!
Verwante artikelen:
DroomWoord
kopie vs. kopij
woensdag 28 april 2010
Voor de maagd van vandaag
Gisteren dacht ik: eventjes wat pulp inslaan om te lezen. En ik had geluk. Ik kon meteen een pakketje van 3 boekjes (Libelle, Flair en Story) kopen voor minder geld dan de drie apart. Niet dat ik Story anders zou kopen, maar goed ... Een mens kan maar beter mee zijn met de sterren van vandaag. En nu weet ik ook waar Showbizz Bart vandaan komt. Weer een gat gedicht in mijn populaire cultuur (pun originally not intended).
Maar goed, in die drie magazines staat ook telkens een horoscoop. Nu begon ik te denken ... Zouden de horoscopen in die drie magazines elkaar tegenspreken of vertellen ze exact hetzelfde?
Laat ik mijn eigen sterrenbeeld even analyseren: maagd.
In Flair (van 1 t/m 7 mei 2010):
Shop till you drop
Je saldo staat er momenteel positief bij en dat betekent shoppen! Eindelijk kun je dat leuke jurkje kopen of die veel te dure tas. Je hebt er dan ook hard voor gewerkt. Je job biedt plotseling nieuwe kansen.
In Libelle (van 3 tot 9 mei):
Je bent nuchter en realistisch, en dat is de reden waarom zoveel mensen je om raad komen vragen. Maar hoe zit het als je zelf met iets worstelt? Niemand kan je helpen als je niet zegt wat er op je hart ligt. Tegen woensdag ziet je wereld er weer zonniger uit.
Rijkdom is niet alleen een kwestie van bezit.
In Story (van 30 april t/m 6 mei):
|liefde| Een kind zorgt ervoor dat je nog eens nadenkt over je relatie.
|positief| Je krijgt dingen nu sneller voor elkaar, maar probeer niets te overhaasten.
|Geld| Een goed imago kan je naar de top brengen. Als je iets geweldigs gepresteerd hebt, zorg dan dat iedereen het weet!
Zoals verwacht: ze spreken elkaar niet helemaal tegen (want daar zijn de horoscopen te algemeen voor), maar ze zeggen ook niet helemaal hetzelfde.
Samengevat: De week begint niet zo goed volgens Libelle, maar volgens Story en Flair ga ik een reuzeleuke week tegemoet. Ik moet het laten weten wanneer ik iets ge-wél-digs gepresteerd heb (verwacht je dus al aan een blogpost over het balletrecital van Aurora ;) ) en ik zal nieuwe kansen krijgen (spannend!). Toch mag ik me niet overhaasten. Ah, en ik zal ook een kind zien. Benieuwd wat van deze voorspellingen uit zal komen ... .
maandag 26 april 2010
Welke opleiding past bij jou?
Een aantal Nederlandse hogescholen en universiteiten hebben wel een erg originele aanpak om studenten te lokken. Door aan te geven wat voor kleren je draagt en welke accessoires je het coolste vindt, geven zij aan welke opleiding het beste bij jou past. En het gekke is: voor mij klopte het helemaal!
Zeker eens uitproberen! En laat het resultaat hier dan maar eens weten hé. ;-)
Zeker eens uitproberen! En laat het resultaat hier dan maar eens weten hé. ;-)
donderdag 22 april 2010
In pyjama, maar vol energie!
Over exact een week is het zover. Dan is het weer het tweejaarlijkse recital van balletschool Aurora in Lokeren. We maken ons weer klaar om van jetje te geven, de dansen zijn ingeoefend, het is uitkijken om het podium weer te zien.
Donderdag generale repetitie, maar je kunt dan ook al komen kijken. Als er nog kaarten zijn, tenminste. Want dat gaat nogal vlot.
En onze dansen beloven weer de moeite te worden. Voor de muziek: denk aan een combinatie van Faithless (Insomnia) en Martin Solveig (One 2 3 4)!
Dat wordt onmogelijk schaapjes tellen, zelfs in pyjama!
Donderdag generale repetitie, maar je kunt dan ook al komen kijken. Als er nog kaarten zijn, tenminste. Want dat gaat nogal vlot.
En onze dansen beloven weer de moeite te worden. Voor de muziek: denk aan een combinatie van Faithless (Insomnia) en Martin Solveig (One 2 3 4)!
Dat wordt onmogelijk schaapjes tellen, zelfs in pyjama!
Een sms-soap
Zoals zovele mensen zat een goeie vriendin van mij vast door de Eyjafjallajökull (probeer het zelf maar uit te spreken). Ze moest 30u op een bus doorbrengen en zocht daarvoor morele steun.
En daarom heb ik voor haar een 'sms-soap' uitgevonden, een soap die verteld wordt via sms. Blijkbaar bestaat zo'n dienst in Nederland al echt.
Om de paar uur stuurde ik haar een sms'je met een nieuwe aflevering.
Hieronder vind je het volledige relaas:
"Hier is een speciale episode van Moral Support, de soap die je ernaar doet verlangen om 30u op een bus te zitten. Special guest: sexy busdriver! Wordt vervolgd"
"Wat voorafging in Moral Support: jp, de eigenzinnige clochard ligt zoals gewoonlijk te slapen onder zyn brug,wanneer plots een oude bekende stem tot hem spreekt"
"(deze ben ik vergeten op te slaan: korte samenvatting van de gebeurtenis:) De satirische linda doet haar intrede, lang geleden dat ze elkaar gezien hebben"
"Nu in Moral Support. Aan de andere kant vd stad: jack kijkt door het raam. 'Lang geleden dat pj, de miljardair, zn vliegtuig uitgelaten heeft. Precies geen wolkje aan de lucht. Ik geloof er niets van. Stof tot nadenken, denk je niet, adele?" blik op oneindig, net iets te lang durend. Over nr de brug."
"Ondertussen in Moral Support: 'Jp, je moet iets voor me doen.' veelbetekenende blik. "Linda, je wil toch niet zeggen ..." een blik die niets zegt mr lang duurt."
"Nu in Moral Support: 'ja, jp. Het is tijd voor jouw geheime identiteit.' hand voor het hoofd, dramatische blik. 'Maar linda, is het dan zo erg gesteld?' 'Ik vrees het'. Ondertussen by adele: "Alles is in gereedheid gesteld voor operatie fly hard. Met de zender op zijn lichaam moeten we pj zeker zien te onderscheppen." "Bedankt. Je kan gaan nu." hij kijkt in het niets. 'Wacht maar pj. We zullen je tweelingbroer wel vinden.' demonische lach. Wordt vervolgd."
"Vandaag in Moral Support: onder de brug by jp:'Ik zou het liever niet doen.Ik heb nu myn eigen leven.' linda:'Doe het dan voor mij. Ik heb je gemist.' Omhelzing"
"Nu in Moral Support: jP neemt zijn andere gedante aan. die van zyn dode broer pj. hij neemt de bus nr de villa v zyn broer. to be continued.."
"Ondertussen aan de andere kant v moral support-stad. Jack onderschept een signaal op zijn computer. Een bolletje pinkt en lijkt dichterby te komen. 'Adele, ons target komt dichter. Is alles klaar voor operatie fly hard?' adele:'Alles is klaar.Als hy toekomt,zal hy niet ver vliege.' jack kijkt gevaarlijk."
"Nog in Moral Support: jp zit verkleed als pj, met linda op de bus. Linda kijkt nr voren. Wat een sexy busdriver! De busdriver kijkt terug. Hij lacht, alsof hy hen te pakken heeft. Opeens begint de bus te schudden. Wordt vervolgd.."
"Ondertussen in Moral Support: de bus begint te schudden en gaat ineens de lucht in. Met alle passagiers erin. Er floept een scherm omhoog: jack. 'Ha pj. Dacht je zomaar te kunnen ontsnappen na jouw snode plan? Eerst mijn vrouw inpalmen, om daarna met mijn dochter te vertrekken, die eigenlijk myn zoon was&"
"Vervolg Moral Support: dan met de meid de koffer induiken! Dat ga je niet ongestraft doen. De bus zal over een vulkaan vliegen en dan gooit linda je eruit!' jp kijkt nr linda. Linda kijkt lang terug. Jp:'ik had t moeten weten. Je bent even rot als je fruit'. De bus vliegt hoger en hoger.."
"De seizoensfinale van Moral Support: boven de vulkaan probeert de satirische lina de deur open te doen. Plots springt een vd passagiers op: de echte PJ, met een litteken in zn gezicht. linda kijkt verschrikt. de buschauffeur draait zich om. jp:'Broer, wat heb ik je gemist!' 'Ik jou ook,kleintje' omhelzing. Linda probeert misbruik te maken vd situatie. Mr jp merkt t. Hij grijpt haar vast en gooit haar uit de bus. Net boven de vulkaan. De chauffeur vraagt vergiffenis en brengt hen veilig ad grond. Het eindigt met een beeld v jack, die zegt: 'Drommels, drommels, ik haat ze, die clochard, en die miljardair!'"
maandag 19 april 2010
Een netelige situatie
Wat begon het mooi. Lieflijk. Zacht.
Als dartele paardjes door het lentegras.
Een steelse blik, voorzichtig elkaar voelen.
Maar algauw zette je jouw klauwen in mij.
Allesoverheersende pijn.
Een tintelend gevoel voor de rest van de dag.
Zodat ik je niet meteen zou vergeten.
Maar wees gerust.
Ik loop nooit meer in die val.
Van blote voeten en brandende tengels.
Als dartele paardjes door het lentegras.
Een steelse blik, voorzichtig elkaar voelen.
Maar algauw zette je jouw klauwen in mij.
Allesoverheersende pijn.
Een tintelend gevoel voor de rest van de dag.
Zodat ik je niet meteen zou vergeten.
Maar wees gerust.
Ik loop nooit meer in die val.
Van blote voeten en brandende tengels.
woensdag 14 april 2010
Romeo & Juliet op Twitter
Oude verhalen in een ultramodern kleedje. Toneel en nieuwe media hand in hand. Of beter gezegd: toneel IN de nieuwe media. Kan het?
Mudlark en The Royal Shakespeare Company slaan de handen in elkaar en vertellen het verhaal van Romeo & Julia via Twitter: Such Tweet Sorrow.
Gedurende vijf weken tweeten Juliet, de nurse, Laurence Friar en Tybalt over de gebeurtenissen. Alles wat in de (gemoderniseerde) familie Capulet gebeurt, wordt beschreven binnen de normale tijdsspanne. Soms banaal, soms interessant. Oordeel zelf maar!
Juliet post zelfs filmpjes!
Grote afwezige in het 'toneelstuk': Romeo in het bijzonder, de Montagues in het algemeen. Benieuwd hoe dat zal aflopen ...
En ondertussen zijn mijn kaarten voor Romeo & Julia door Vrank en Vrij ook al besteld. Weliswaar via het internet gereserveerd, maar het stuk zelf wordt gewoon óp het toneel gebracht, in CC Nova (Wetteren).
Mudlark en The Royal Shakespeare Company slaan de handen in elkaar en vertellen het verhaal van Romeo & Julia via Twitter: Such Tweet Sorrow.
Gedurende vijf weken tweeten Juliet, de nurse, Laurence Friar en Tybalt over de gebeurtenissen. Alles wat in de (gemoderniseerde) familie Capulet gebeurt, wordt beschreven binnen de normale tijdsspanne. Soms banaal, soms interessant. Oordeel zelf maar!
Juliet post zelfs filmpjes!
Grote afwezige in het 'toneelstuk': Romeo in het bijzonder, de Montagues in het algemeen. Benieuwd hoe dat zal aflopen ...
En ondertussen zijn mijn kaarten voor Romeo & Julia door Vrank en Vrij ook al besteld. Weliswaar via het internet gereserveerd, maar het stuk zelf wordt gewoon óp het toneel gebracht, in CC Nova (Wetteren).
Abonneren op:
Posts (Atom)
